0.00 (0 głosów)

Ocena

ocena

Orłów - dwór

Kategoria: Gmina Bedlno

Orłów już od czasów średniowiecznych leżał przy ważnej sieci dróg. Już w II poł. XIII w. istniała tu nad Bzurą fortalicja drewniano-ziemna, której pozostałością jest grodzisko stożkowe. Od XIV w. do ostatnich czasów Rzeczypospolitej Orłów był siedzibą powiatu. Przed 1802 r. właścicielem Orłowa i okolicznych wsi był Antoni Brochocki. W tymże roku majątek kupił Kazimierz Sokołowski, starosta inowrocławski, kawaler Orderu św. Stanisława, generał, radca departamentu warszawskiego, poseł Królestwa Polskiego. Jego pierwszą żoną była Katarzyna z hrabiów Gurowskich, a drugą Magdalena z Mierosławskich. W 1824 r. Sokołowski sprzedał majątek zięciowi, Ambrożemu Skarżyńskiemu herbu Bończa, baronowi państwa francuskiego, pułkownikowi wojsk polskich. Za zasługi w bitwie pod Wagram nagrodzony został tytułem Chevalier de l'Empire, w 1814 r. otrzymał od Napoleona I tytuł barona Cesarstwa (tytuł potwierdzony w 1820 r. przez Deputację Senatu Królestwa Polskiego). Brał udział w powstaniu listopadowym. Gen. Chłopicki awansował go na pułkownika i przydzielił dowództwo 6. Pułku Ułanów, a potem I Brygady Ułanów. Rząd Narodowy awansował go na generała brygady. Po upadku powstania uzyskał dymisję i udał się na emigrację. Zamieszkał w Poznańskiem. W 1857 r. dostał zgodę na powrót do Orłowa. Żoną Ambrożego była Józefa Wanda Sokołowska, z którą miał dziewięcioro dzieci: Jerzego, Stanisława, Magdalenę, Franciszka, Maksymilianę Józefę, Kazimierza, Eleonorę i Bibianę. W 1833 r. małżonkowie podzielili między sobą majątek. Rok później Józefa wystąpiła z wnioskiem o sprzedaż Orłowa na publicznej licytacji. Pozwoliło to uchronić majątek przed konfiskatą, która groziła przez udział Ambrożego w powstaniu. W 1835 r. majątek wydzierżawił Karol Pawłowski. W 1861 r. Ambroży wrócił z emigracji i przejął dzierżawę majątku. Józefa zmarła w 1865 r., Ambroży trzy lata później. Majątek w Orłowie został wystawiony na sprzedaż działową. Zakupił go Narcyz Szypowski, a w 1888 r. sprzedał Konstantemu Orsettiemu, synowi Wilhelma. W 1898 r. na licytacji Orłów kupiła Wanda Orsetti, wdowa po Wilhelmie. Udziały w majątku miała też jego córka, Helena Orsetti. Kolejnymi właścicielami Orłowa byli Mieczysław Brunon i jego żona Stefania z Bajerów małżonkowie Chądzyńscy. Mieli dwoje dzieci: Stefana i Zofię. W 1931 r. majątek wystawiono na sprzedaż, zakupiła go cukrownia „Młynów”. W 1938 r. został rozparcelowany. Po 1945 r. we dworze zamieszkali robotnicy folwarczni, następnie adaptowano go na szkołę. Dziś dwór spełnia funkcje mieszkalne.

 

Dwór w Orłowie wybudowano w 1880 r. wg projektu Józefa Hussa. Jest to budynek murowany, tynkowany, piętrowy, z trójosiową częścią środkową zaakcentowaną portykiem złożonym z czterech czworobocznych filarów, które podtrzymują taras na wysokości pierwszego piętra.

 

 

Źródła:

  • Lesiak H., Szlakiem dworów regionu kutnowskiego, Kutno 2007, s. 118-123.
  • Lesiak H., Wieś i dwór w powiecie kutnowskim (zarys dziejów w XIX i I połowie XX wieku), część I, Kutno 2003, s. 169-176.
  • Skuza T., Glina M., Kutno i region kutnowski, Kutno 2008, s. 99-100.

 

Zdjęcia:

Zespół dworsko-parkowy
Skład zespołu dwór, park
Obiekt opisywany Dwór, Park
Stan zachowania Niszczejący
Zastosowanie własność prywatna
Rejestr zabytków brak

Lokalizacja

99-311, Orłów, Polska

Komentarze